Wielu dostarczycieli towarów albo usług nie dostaje na czas należności od własnych odbiorców.
Przez wzgląd na dobre kontakty z adresatami sami udzielają im kredytu handlowego lub też odbiorcy bezumownie nie płacą wypłat w terminie.

usługi finansowe-kredyty

Autor: Devendra Makkar
Źródło: http://www.flickr.com
Jeśli stan permanentnego kredytowania adresatów przez dostarczycieli utrzymuje się poprzez dłuższy czas, dostawcy tracą płynność finansową po czym szukają zewnętrznych źródeł opłacania, takich jak pożyczki, leasing albo fundusze strukturalne. Korzystając z nich, zaciągają własne wierzytelności zatem pogłębiają zadłużenie, zamiast dochodzić wypłat od odbiorców. M.in przywróceniu biegłości finansowej takiego dostawcy służy faktoring. Faktorant prędko zdobywa gotówkę, natomiast faktor zadba często też o bieżącą windykację wypłat od adresatów. Umowa faktoringu to 2 elementy: cesja wierzytelności i pożyczka, jaką spłaca nabywca wierzytelności w drodze cesji. Układ jest zawierany na czas nieokreślony. Faktorant przekazuje wszelką fakturę na faktora. Faktorant dostaje należność: natychmiast po powstaniu pożyczki i scedowaniu jej na faktora (faktoring zaliczkowy czy też dyskontowy) albo w dniu wymagalności wierzytelności, po otrzymaniu zapłaty od dłużnika lub w innym terminie (faktoring wymagalnościowy). Uczestnikiem transakcji jest też odbiorca towarów albo usług, zatem dłużnik faktoringowy. Nie jest on jednakże stroną umowy. Skutkiem prawnym zawartej umowy jest bowiem zmiana wierzyciela. Dłużnik zaś zostaje ten sam.

Faktoring niepełny z kolei polega na wykupie przez faktora należności bez przeniesienia niebezpieczeństwa niewypłacalności odbiorców swojego konsumenta. W tym wypadku to konsument jest odpowiedzialny za wypłacalność dostarczycieli.
admin
admin@artefakt.pl